menu
Opis filmu
Reżyser i filmografia
Pełna stopka
Zwiastun
Film w internecie
Seanse
brak seansów
Twoja metka
Wybierz kolor metki:
Opis metki:

Opis metki widoczny dla innych

Metki innych
zielone: 0, zółte: 0, czerwone: 0
brak metek publicznych

Podyskutuj o filmie na forum

  Indeks cyklu  
Body Rice
reż. Hugo Vieira da Silva / Portugalia 2006 / 120’
Międzynarodowy Konkurs NOWE HORYZONTY

Obsada

Sylta Fee Wegmann (Katrin), Alice Dwyer (Julia), Julika Jenkins (Anja), André Hennicke (Dieter), Pedro Hestnes (Joaquim), Luís Guerra (Pedro), Luís Soveral (ojciec Pedra)

Opis filmu

Katrin, nieletnia niemiecka przestępczyni, w ramach programu resocjalizacji zostaje wysłana do Portugalii. Dziewczyna przyjeżdża na pustynię, a w podróży towarzyszą jej wszystkie jej problemy. Spotyka tu Julię, która również trafiła do Alentejo wysłana przez służby socjalne oraz Pedra, miejscowego chłopaka, który jest tak samo zagubiony i nieuporządkowany, jak ona. Bohaterowie nieustannie poszukują kontaktu z innymi ludźmi, ale okazuje się to wyjątkowo trudne. Relacje między nimi ulegają nieuchronnemu rozpadowi, a młodzi ludzie nie potrafią wyrwać się z apatii i samotności.

Piękno popielatych, jakby rozmytych krajobrazów jeszcze wzmaga wrażenie obojętności i znużenia, wypełniające codzienne życie młodych ludzi - utraconego pokolenia, które odziedziczyło po latach 80. jedynie hasło no future. Reżyser Hugo Vieira da Silva podjął pewne ryzyko, kontemplacyjnie skupiając się na momentach, kiedy bohaterowie nic nie robią i nic nie mówią. Tak skromny rodzaj kreacji okazał się niezwykle oryginalny - intensywny i przykuwający uwagę. Vieira da Silva pozwala widzowi wkroczyć w świat jego bohaterów, wyczuć ich rozczarowanie. Życie postaci, nieustannie zawieszone na granicy okrucieństwa, przemocy, nawet śmierci, stanowi istotę filmu, tragiczny obraz współczesnego świata.

Katalog MFF Locarno 2006

 

Moi bohaterowie to cienie. Nie można dowiedzieć się o nich wszystkiego, tak jak nie można poznać do końca nikogo na świecie. Chciałem uniknąć psychologii. Chciałem mówić o nieobecności. Mamy tu do czynienia z psychologiczną śmiercią - właśnie to stałoby się dominującą barwą, gdybym chciał sportretować mój świat, także moje pokolenie. Ten stan opanowuje film, zaraża go, wypełnia uczuciem, że emocjonalna pełnia czy miłość są nieosiągalne.

Hugo Vieira da Silva

Moje NH
Strona archiwalna
Nawigator
PWŚCPSN
17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
Program:
Moje filmy:
Indeks A-Z
Koncerty w Arsenale
Wydarzenia w Operze
Szukaj filmu/reżysera:
Skocz do cyklu: